خوابی عجیب و تاثیر گذار اغلب به سراغم می آید
خواب زنی نا شناس که دوستم دارد و دوستش دارم
و هر بار نه همان است و نه دیگری
که دوستم دارد و با من آشناست
با من آشناست و قلبم ٬ افسوس برای او
فقط برای او روشن است و دیگر مسئله نیست
فقط اوست که می داند رطوبت پیشانی رنگ پریده ام را
چگونه با اشک هایش دوباره تازه کند
قهوه ای ٬ طلایی یا حنایی است ؟ نمی دانم
نامش ؟ به یاد می آورم دلنشین و پر طنین بود
مانند نام عشاقی که زندگی جدایشان کرد
نگاهش شبیه نگاه تندیس ها
صدایش ٬ دور دست و آرام و بم
با آهنگ صداهای عزیزی که بی صدا ماندند.